Përralla !

Arbbri · Titulli: Re: Përralla ! Mon Jan 14, 2008 10:25 am

problemi është se disa këtu me një menyrete logjikuari nga faktet dhe ngjerjet e shekujve te mevoneshem mundohen te hedhin balte mbi figuren me te madhe qe ky komb ka nxjerre.
Po, Skenderbeu mund te këtë luftuar edhe për te mbrojtur fenë e tij por kjo fe nuk ishte e tij personale, por egjithe trevave qe flisnin shqip ne atë kohe. Mos harroni se jemi ne një epoku kur nocioni komb ende nuk kishte lindur dhe feja dhe gjuha ishin te vetmet pjesë te ndergjegjies se perbashket te njerëzve.
Ajo qe Kastrioti bëri është pavarësia e Arberise duke iu kundervene një pushtuesi dhe një pushtues është dhe mbetet i tillë pavarësisht nga besimi qe ai ka.
Pranese çdo gjë e vëmë ne planin e besimin e kemi te humbur logjiken .

_________________

Arbbri · Titulli: Re: Përralla ! Mon Jan 14, 2008 10:26 am

Është plotësisht e vërtetë qe bazuar ne te kaluaren ku para ardhjes se Turqve i tërë ballkani ishte ndare ne dy pjesë,ne katolike te Vatikanit dhe ortodokse te Greko-sllavise(Bizantit) por e keqja është se ne sot gjërat nuk i shohim me ne aspektin fetar por ne atë Kombëtar.Nëse merret për baze feja,Gjergj Kastrioti është një lufteter (nëse është)për te mbrojtur katolicizmin dhe ortodoksizmin ,fe këto te prejardhjes se tij!Por nëse gjykojme me te sotmen ku kombi dhe gjuha janë Baza themelore e njerëzve dhe qe qendrojne mbi fenë,atëherë Gjergji nuk ishte fare shqiptar.Nëse dikush e tregon Gjergjin si Mbrojtes te Dobiçizmit kundër Islamizmit këtë e pranoj fare pa rezerve sepse ai edhe këtë e ka bërë...here ne njërën e here ne tjetrën anë...por ku po mbetet Shqiptarizmi i tij? Ku e mori? Kush ia dha?Ku e kishte? A e kishte para Turqve?
Un kam sqaruar mirë ne shkrimet e meparme qe Para ardhjes se Turqve ne Ballkan nuk kishte komb Shqiptar!Sigurisht qe Gjergji as Gjoni nuk e ngriten Flamurin shqiptar ne ballkan para ardhjes se Turqve sepse këta e ndienin vedin sllave dhe flisnin sllavishten si gjuhe të tyre jetësore!
Heroi me i madh i Kombit Shqiptar i te gjhitha Koherave është ENVER HOXHA i cili s`u perzie me asnjë Fe të huaj por bëri Fene e tij ENVERIZMIN!

_________________

Arbbri · Titulli: Re: Përralla ! Mon Jan 14, 2008 10:28 am

Fakte, referenca, prova ju lutem ...

e mos akuzoni forumet e tjera për antishqiptarizem se këtu qeka me keq.
Jo këtu s`është me keq por ti qenke me i varfer se duhet qe të kuptosh gjuhën e dijetereve!
...
Cilët shkrimtare shqiptare,bashkekohas te Gjergjit kanë shkruar për te?
Nga cilët shkrimtare dhe historiane e njohim ne Gjergj Kastriotin?
Këto duhet te studjosh ti dhe e gjene enigmen!Mos haro; gjergji ka jetuar sa dij unë 65 vjete se s`më intereson fort ai, dhe kjo do ishte diku nga fundi i shekullit 15 ai ka vdekur.Cili Libër është shkruar për te ne shekullin e 15?

_________________

Arbbri · Titulli: Re: Përralla ! Mon Jan 14, 2008 8:28 pm

Shqiponja e dhelpra

Shqiponja e dhelpra lidhën miqësi dhe vendosën të banojnë afër
njëra-tjetrës, për ta përforcuar kështu edhe më tepër miqësinë.
Shqiponja fluturoi në një dru tepër të lartë dhe ndërtoi çerdhen;
ndërsa dhelpra mbeti në një kaçubë nën drurin dhe aty polli këlyshët.

Njëherë dhelpra doli për të gjuajtur, kurse shqiponja që kishte
mbetur pa ushqim, fluturoi poshtë tek kaçuba, ia rrëmbeu këlyshët
dhelprës dhe i hëngri bashkë me shqiponjat e veta të vogla. Kur u kthye
dhelpra pa se çka i kishte ndodhur, nuk u pikëllua aq për zhdukjen e të
vegjëlve të vet se sa për atë që nuk mund të hakmerrej. Nga toka ajo
nuk mund t'i bënte gjë shpenzës në ajër. Prandaj zuri vend pak larg dhe
filloi ta mallkojë armiken - çka është e vetmja armë e të dobëtve dhe e
të pafuqishmëve.

Megjithatë, shqiponja që e theu miqësinë, e mori shpejt dënimin.
Njëherë, kur disa barinj piqnin mish në prush, ra poshtë fluturimthi
dhe rrëmbeu një copë mish, në të cilin kishte mbetur një bacë. Posa e
çoi mishin në çerdhe të vet, ia nisi të fryejënjë erë e fortë, dhe prej
gacës morën flakë degët e holla e të thata e kështu shpërtheu një flakë
e madhe.

Nga kjo, zogjët e vegjël të shqiponjës, meqënëse ishin pa krahë,
ranë në tokë gjysëm të djegur. Dhelpra vrapoi dhe i gëlltiti në sy të
shqiponjës.

_________________

Arbbri · Titulli: Re: Përralla ! Mon Jan 14, 2008 8:28 pm

Dhelpra e cjapi

Një dhelpër ra njëherë në pus dhe u detyrua të presë, sepse nuk dinte
si të dalë. Kur një cjap i shtyrë nga etja, erdhi në atë pus dhe e pa
dhelprën brenda, e pyeti se a ishte uji i mirë. Duke fshehur
fatkeqësinë e saj, dhelpra filloi ta lavdojë duke i thënë se uji ishte
shumë i mirë. Cjapi zbriti poshtë, pasi e kishte marrë etja dhe kur e
shoi etjen, filloi të mendojë me dhelprën se si mund të dilte prej
pusit. Dhelpra i tha se kishte menduar diçka mirë për të shpëtuar të
dy:

Çoji këmbët e para në murin e pusit dhe afroji brirët. Kur të
ngjitem unë lart nëpër kurrizin tënd, kam për të tërhequr mandej edhe
ty. Pas një bisedimi të gjatë, cjapi pranoi. Dhelpra këceu në
shpatullat e tij, qëndroi në brirë, doli prej pusit dhe filloi të
largohet.

Kur cjapi e qortoi që nuk e mbajti fjalën e dhënë, dhelpra u kthye e i tha:

I dashuri cjap, sikur të kisha aq mend sa ke qime në mjekër, ti as
që do të zbritje në pus para se të mendoje se so kishe për të dalë.

Njerzitë e mençëm së pari duhet ta mendojnë mbarimin e punëve, e mandej të fillojnë e të zbatojnë mendimet e veta.

_________________

Arbbri · Titulli: Re: Përralla ! Mon Jan 14, 2008 8:28 pm

Dreri dhe luani

Një dre i etshëm erdhi tek një burim. Ndërsa ishte duke pirë ujë, vuri
re në ujë hijen e vet e filloi të mburret për brirët e vet, duke parë
madhësinë e bukurinë e tyre, kurse për këmbët e veta u hidhërua që i
kish aq të holla e të hajthme. Derisa ende ishte duke menduar për këtë
gjë, ia bëhu luani e filloi ta ndjekë. Dreri ia dha këmbëve dhe u
largua mjaft prej luanit. Derisa ishte fushë pa drunj, dreri vrapoi
mirë e i shpëtoi rreziku, por kur mbërrini në pyll, në një vend me
drunj të dendur, brirët iu ngatërruan nëpër degët e drunjve. Dhe pasi
për këtë nuk mundi të vrapojë, luani e kapi. Para se të mbaronte dreri
në gojën e luanit, tha me vete:

I shkreti unë! Këmbët më shpëtuan, megjithse mendova se ato do të
më lënë në baltë, kurse e gjeta belanë prej brirëve, në të cilët kisha
plot besim.

_________________

Arbbri · Titulli: Re: Përralla ! Mon Jan 14, 2008 9:50 pm

Fshatari dhe djemt e tij

Kur një fshatar, ishte duke vdekur, dëshiroi që djemtë e tij të mësohen që të punojnë tokën. Prandaj i thirri e u tha:

Fëmijët e mi, unë tanimë po shkoj prej kësaj bote, e ju do të jeni të
lumtur e të pasur në qoftë se gjeni atë që është e fshehur në vreshtën
tonë.

Fëmijët e tij menduan se diku atje në arë do të jetë futur thesari.
Prandaj, pas vdekjes së të atit, rrëmihën tërë tokën rreth trungjve të
hardhive, por thesarin nuk e gjetën.

Mirëpo vreshta e punuar mirë, u solli atë vit fryt të mirë e të bollshëm.

_________________

Arbbri · Titulli: Re: Përralla ! Mon Jan 14, 2008 9:51 pm

Fshatari, fëmija dhe stërqokat

Ishte koha e të mbjellurave. Një fshatar mbolli grurë dhe e ruante duke
ndejtur në këmbë. Ndërkohë mbërritën fluturimthi tufa të panumërta
stërqokash të zeza kërkëllihëse, e së bashku me to edhe garguj që hanin
farët. Me fshatarin ishte edhe djali i tij me hobë të zbrazët. Gargujt,
sipas zakonit. Përgjonin dhe në qoftë se fshatari në atë çast kërkonte
hobenë, iknin para se ta merrte. Mirëpo fshatari mendoi që t'i
mashtronte ndryshe. Prandaj filloi ta mësojë fëmijën duke i thëne:
Djali im, duhet ta mashtrojmë me mjeshtëri tufën e zogjve. Pra, kur të
mbërrinë zogjët, unë do të kërkoj bukë, por ti mos më jep bukë, por
hobenë.

Ia mbërritën gargujt dhe e mbuluan tokën. Fshatari këkroi bukë
sikurse u mor vesh me djalin. Zogjtë nuk ikën, kurse fëmija në vend të
bukës i dha hobenë plot me gurë.

Plaku shtiu njëherë dhe qëlloi një gargull në krye, tjetrin në
këmbë, kurse të tretin në krah; atëherë ata filluan të ikin. Në
ndërkohë u erdhën në ndihmë kojrilat dhe i pyetën se çka u ndoshi. Ata
u thanë:

Ikni prej fisit të prishur njerëzor, i cili ka mësuar që tjetër gjë të llomotitë e tjetër të veprojë.

I tmerrshëm është fisi i atyre që përdorin mashtrimin.

_________________

Arbbri · Titulli: Re: Përralla ! Mon Jan 14, 2008 9:51 pm

Fshatari dhe gjarpëri

Një gjarpër që jetonte në pragun e shtëpisë së një fshatari, doli një ditë dhe e kafshoi për vdekje djalin e tij.

Prandaj fshatari u hidhërua së tepërmi, rrëmbeu sëpatën, erdhi te bira
dhe e priti aty që t'i binte menjëherë posa të dilte. Kur gjarpëri
nxori kryet, ai iu vërsul me sëpatë.

por i shkoi kot dhe çau gurin që ishte pranë birës së tij. Më vonë e
thirri gjarpërin me të butë pët t'u pajtuar. Mirëpo gjarpëri iu
përgjegj:

As unë nuk mund të besoj ty deri sa shoh gurin e çarë, as ti mua deri sa sheh varrin e djalit tënd.

_________________

Arbbri · Titulli: Re: Përralla ! Mon Jan 14, 2008 9:52 pm

Dhelpra e dhitë

Bariu i çoi dhitë e veta për të kullotur. Atje vuri re se dhitë e tij
ishin përzier me dhi të egra, dhe kur erdhi mbrëmja i shtiu të gjitha
në shpellën e vet. Të nesërmen, pasi u bë dimër i fortë, nuk mund t'i
nxjerrë në kullotë të rëndomtë, prandaj i la në shpellë. Dhive të veta
u gjeti nga pak ushqim, sa të mos i marrë uria, kurse dhive të egra u
gjeti mjaft ushqim për t'i bërë krejtësidht për vete. Dimri mbaroi she
ai i nxori të t¨re dhitë në kullosë. Dhitë e egra morën malin e ikën.
Kur ai filloi t'i qortojë se janë jomirënjohëse që ikën dhe e lanë,
megjithse ai u kujdes shumë pët to, ato u kthyen e i thanë:

Pikërisht për këtë ne frikësohemi dhe ikëm prej teje. Gjersa ti
neve, që të erdhëm dje, na çmove e shikove më tepër se dhitë tua, është
e qartë se edhe të tjerat, që do të afrohen më vonë, to t'i çosh e
shikosh më tepër se ne.

_________________