Në vjeshtë...

A të kujtohet e mira ime
kur ti nëpër degë më kaloje si gjysëm Hënë
dhe nëpër gjethet e zverdhuara seç më fshiheshe
atë natë, kur të dua` të pata thënë!

U zverdhe në dritë të hënës, porsi gjethja
që me gishtrinjtë e bukur e shkoje nëpër buzë...
dhe mu afrove pranë, afër tek veshi
e më the ngadalë: Të dua edhe unë!

Mesnata kalojë ndërsa ne` në pyllin e vogël
mbi gjethe fjetëm dhe po me to gdhimë mbuluar,
oh ç`jorgan i bukur na mbulojë atëherë
dhe mbi ç`dyshek të butë fjetëm përqafuar.

Unë rrezën e parë të diellit e pashë në sytë e tu
kur ti më vështroje ashtu thellë` gjithë magji,
kur ti më the; “o shpirt, ma thuaj dhe një herë
atë që më the mbrëmë, ma thuaj përseri”!

Po të dua moj e mirë, të thashë, të dua shumë!
sa gjithë çkam mbi dhe, më shumë, më shumë!
Ndërsa ti më the: “pra aq sa të tëra vjeshtat gjethe kanë,
aq shumë të dua ty edhe unë o Xhan!

U ngritëm dora dora dhe dolëm në udhë,
ca gjethe ngjitur na rrinin` fustanit tënd dhe mua në këmishë,
ndërsa kalimtarët shikonin dhe me vehte qeshnin;
ata e dinin se ne duheshim, e morën vesh të gjithë!

Kjo vjeshtë e sivjetme…

Sa larg kjo vjeshtë më ka gjetur
aq larg prej teje, por jo nga kujtimi…
Çfarë ndjen ky shpirt, oh çfarë ndjen së thelli
Kur kujtoj kohën tonë, atje tek Bliri.

Ah, ajo pemë e bukur si një mal na dukej
Kur shikimet tona aq herë na i rrëmbeu,
Sa herë nën degë të tijë ashtu lagur qemë strukur
Aty ku e morëm njëri tjertin në krahë aq herë.

Rrufetë aty bashkë i pritnim tek kalonin,
Me rrebeshet e shirave të vjeshtës endacake.
Gjethet aty i ndiqnim me sy tek pikonin,
Në tokën e amshuar, në paqën e gjithë paqëve!

Ah` sot kaq larg jam, por ëndërra vjen atje…
Që tek bliri të të gjej bukuroshja ime,
Dhe në krahë të të marr, të rrëzohemi si atëhërë…
Gjer tek lumi të bijem, mbërthyer në rrokullime.

Eh` kjo ëndërr e çmëndur që më zgjon aq herë
Dhe sytë mi mbërthen tek e vjetra pikë,
Ku shpirti ndër kujtime mbërthyer rrin përherë
Me ëndrrën gënjeshtare të kthimit ndonjë ditë.

Ndërsa Trenat shtojnë shpejtësitë këndej në perëndim
Duke na tretur larg, çdo ditë më larg akoma…
E ti më rrin atje ku ëndrrat shoh gjithnjë,
Tek Udha, tek Bliri, tek ajo Strehëz e jona!

Legjendë

Ish një Vashë e ish një Zanë
ish një këngë, një melodi…,
Jo` jo` jo`! , ishte më shumë…
Është dhe sot, gjer n`përjetësi !

Vasha ish bijë e një Nëne,
që aq shumë e kishin vrare…,
kish jo veç Nëntë` djem Legjënde
por një popull Shqipëtarë !

Dhe kur Nëna nëpër dhëmbje
klithte gjamëve nëpër vaje,
ajo shprese seç i jepte…
me të bukurat Këngë të sajë !

Me të ëmblat melodi…
ajo i falte aq shumë gëzime
nëpër Krojet plot freski...
nëpër Fllad të çdo Lëndine.

Dhe ja fshinte aq herë Lotin,
nëpër gjamë` e gjithë mundimet...
Sa herë nënës ja nxinin motet...
ajo këngen seç e niste…

Vetë Kreshnikët e dëgjonin
lart në bjeshkë e nëpër maja…
edhe mjeshtrat tek latonin…
Gurët për kalatë e mdhaja…!

Dhe lumenjtë në Det kur shkonin
nëpër rrjedhë e gurgullima…
meloditë seç ja dëgjonin,
tek këndonte për Gjeraqina…!

Dhe heronjtë tej në varre…
ngriheshin netëve të vona
dhe dëgjonin zërin e sajë
tek dy Drinat dhe tek Valbona…!

E dëgjonte me mall dhe fëmija,
edhe plaku me i moshuar,
e dëgjonte Iliria…
gjithë një komb i mrekulluar !

Thonin se ajo ishte Zanë,
thonin se ishte Legjendë...!
Jo nuk thonin veç se e donin,
por ajo është e vërtetë !

Ishte malli që nuk shuhet,
Ish` si drita në mëngjes,
Ishte Zëri i Pagarushës,
Ishte Kënga që kurrë nuk vdes !

Ish një Vashë e ish një Zanë
ish një Këngë, një Melodi…
Jo` jo` jo`! , ishte më shumë…
Është Legjendë në përjetësi !

Ti më fal e dashura ime

Ti më fal e dashura ime
pse unë sërish nuk erdha dot
pse peng po më mbajnë këto udhëtime
nëpër mesnatat e errta, në këtë botë të ftohtë!

Unë të mungova sërish dhe sonte
Në takimin tonë të lënë ka mot…
Nuk munda shpirti im, nuk munda
Kjo udhë e gjatë po më lodhë aq fort.

Me ke pritur…

E di se më ke pritur, siç prite çdo të shtunë
Trenin e fundit atje në Stacionin tonë.
Atje ku ke pritur atë natë aq shumë,
Atë natë që ke qarë aq fort, aq fort.

Te ndjeva…

Të ndejva o shpirt, në atë orë të ndjeva,
kur mesanata kalojë dhe treni i fundit kish ndaluar
të pashë o zemër, të pashë tek më kërkoje
në atë peron të shkretë, tek silleshe e vetmuar.

Të pashë…

Të pashë kur ti udhën ngadalë e more
Me hapat e trishtueshem si në funeral…
Nuk doje jo vehtes ti besoje
Se unë sdo të vija më aty si me parë.

Ti ktheje kokën…

Ti e ktheje kokën pas, si atëherë,
kur ndaheshim mëngjeseve në udhën e madhe
dhe dorën e bukur lart e ngreje
si një shënjë Fanari…përmbi Oqeane!

Ti më prisnje…

Ti më prisnje çdo të shtunë në atë stacion…
Ndërsa sot` aq vite që atëherë kanë kaluar
Që nga nata kur unë u arratisa
Në këtë botë të ftohtë, për ty dhe për mua!

Një vit i Ri po vjen...

Një vit i ri po vjen sërish,
ti mike e dashur a e ndjen
siç e ndjej unë këndej largësive,
kohën´ si Erë´ që ikën e s`kthen!

Ja vit i vjetër po kalon,
si Hije e Hënës përmbi Dhe...
kur një faqe falë me dritë të zbehtë,
ndërsa tjetrën e err´ si një Re...

Çna mbet pa bërë në kohë të shkuar,
nga vit i vjetër´ çfarë harruam vallë ?
Sa herë u nisëm e dot nuk arritëm,
në ditët që shkuan, ku dot su pamë ?!

Ah´ mos u dëshpro moj mikja ime,
kështu është jeta, nuk e ndryshojmë dot;
„…dikush mbolli një rrënjë pemë Ulliri,
por kokrrat jo´ sja hëngri dot !“.

Ndaj gëzoje ditën´ ashtu siç të vijë,
orën dhe çastin ma gëzo të plotë,
se koha do sjellë gjithmonë vite të Ri,
ndërsa ne nuk festojmë përherë në këtë botë !

Do shkojmë një ditë´ nëpër radhët pa radhë...
Asgjë sdo të marrim me vehte´ dot,
të tëra këndej do ti lëmë...pa fjalë,
nëpër kohën që shëmb çdo gjë të fortë...!

Do ti lëmë miqtë e dashur, dhe miket do ti lëmë,
Do të lëmë të bukurat, çdo gjë do ta lëmë !
Çdo fjalë të ëmbël, çdo puthje të ndjeshme…
Sdo të na lëndojnë më brengat as shpifje e thashethem !

Vetëm një gjë´ do të jetojë përjetë;
*Kujtimi për të mirën´ që njeriu e krijon...
për dashurinë dhe paqen njerëzore...
për veprën që njeriun´ aq shumë e lartëson !* .

Por ti sonte gëzo atje larg´ pa mua,
siç gëzoj dhe unë´ në Detin mallë...
e ndoshta kur ta marrësh gotën në duar,
do të kujtohet një mik´ që ndodhet larg.

Ndërsa unë´ mesnatës do të shikoj atje...
kur yjet i numëronim bashkë në ato brigje...
atje´ kur në bulëzën e lotit tënd...
e pashë Hënëzën´ mallesh tek digjej...

Gëzo mike e dashur kësajë nate të fundme
kur një vit i ngarkuar me aq mall e zjarr...
një kohe të re po i hapë Udhë...
një kohe, që ndoshta diku´ do të na takojë vallë !

11 Vjecari Catist

"Chat-ist i vogël jam
operatorët frik s'i kam
10 marr ne mësime
babin peshkatar e kam
mami shet fruta perime.

Me shoket on- line
bëjm' gallat përdit
t'u u sha me fjalë
më keq se sa fëmitë.

Shoqet i kam t'mira:
ca jan' t'bukra kinge
e ca jan' shëmtira
disa shtirren t'zgjuta
dhe te fusin kunja
po un kam qen' portier
dhe nuk pys për bomba.

Rroft interneti
se na qiti m'drit
shëroi edhe gjyshin
që s'shifte ka syt.

Në shtëpine tonë
e kena bo me listë
n'orën 5 të mjesit
nizet kompjuteri shpisë.

I pari është babi
qe rri lexo lajme
po jan me figura
e me teta te zhveshme
se i pash i ditë
ke vrima e derws
dhe ai po thoshte:
"Ene këto rruspie
te lejn pa menje !"

Pastaj futet gjyshi
qe kliko ke bursa
se lek ka investu
do me i shtu me tepwr
se Sudja i pat mor ne brekt!!!
Gjyshin e kam trim
futet dhe n chat
me emrin "i bukri"
i hodhi ne tok grat.

Pastaj gjyshja vje,
futet ne dhom
i rras gjyshit shpulla
se ngeli në chat
me robt tu u zon
e na flliqi fare
ktë' mhallen ton.

Ka ora 7 mami vje me vrap
kliko te horoskopi
me pa a o' me fat
pastaj shko ke ca
faqe kot m koti
me lule e lajna,
ku shesin rroba t'vdekmish,
bizhuteri gabi
dhe receta supash
me lwkure arabi.

Masanej m'syn gjyshja,
po mu nuk me lejn,
m bojn gati shpejt
e me nisin n'shkoll.
Gjyshja shko ke lojnat,
kazinot, bixhozi
se luhen pa pare
dhe fito dollar.
U bo nja 2 vjet
qe lu pa pushu
po gjo i mu*
ajo s'ka fitu
se i bojn me hile
- me thot ajo mu.

Deri n'orn 1
n'rrojn venet me gjyshin
karrigen ngroft e majn
deri sa vje klyshi,
- kshu m'qujn ato mu.

Për 5 minuta drek haj un'
i laj durt shpejt
me uj, pa sapun
shkoj dhe puth gjyshin
dhe i them t'u ju lut
venin te ma lshoj
se kam rradhn un'.
Ai m shikon dhe thot me prti:
"H mor kopil a u ktheve ti?
'ne kaq shpejt sot
apo i le or't e funit
pr me ardh n shpi?!?"
Jo mr - i them una
- kisha 6 or
dhe mezi kam ardh
se po bie ne bor !!!
Hmm ,- thot gjyshi
dhe shkon n dritare,
kur born shikon
ai habitet fare.
Bre, bre- thot' edhe kokën tund
- dikur binte me flok
tani e hedhin kshtu me 1 cop,
po si nuk e pash fare,
po kur ra ne tok ?!?
Po kshtu është kur rri aty
ulur mbi ekran e merresh me lop !!!
- ja pret gjyshja teksa gjelln bn.

Me vrap ne karrige
shkoj e ulem un'
me miun e vogël
klikoj tek chat-i, ose atia,
si i thot' për shkurt ajo teze Xhevrija.
Dhe futem ke Dhoma Shqipria
pickoj nja 2 goca
e shkruj zhgarravina,
ngacmoj Lozonjaren se ajo lu me mu
e shtyj katunaren se ajo do pak dru
i boj filma Lolitas
se ajo m'do shum' mu
kujto se jam i mir,
20 vjeç djal' me pasuni e vetur
ne kup për tu pir.

Ene kshu me rrena
kam zon 2 dashnore:
njëra quhet Djella tjetra Salvatore.
E para është stiliste, e dyta piktore,
thon jan' simpatike
po m'duken konviktore,
m'thon se jan puntore,
sidomos me goj, qndisje e pun' dorë.
Po gjyshi m'ka thon:
femnave naze mos u boj
se t'gjitha jon t'veanta
asnji nuk o isoj !

Dhe ort kalojn'
prindrit ne shpi vijn',
mami thesin e lakrave ke dera e hedh
shtrihet ne divan
se o bo telef.
Babi vje m von
sjell 5 a 6 peshq
duket shumë i lodhur
me flokt si dreq.
E plas muhabeti, lesh politike
Fillojn' t'shamet keq
fluturojn' jastikt,
po un rri ke dhoma e myllem me cels
Kompjuterin s'e lëshoj deri nesër n'mjes!!!"

Ty po të drejtohem,vajzë moj syzeze
me do a sme do,kjo është hipoteze€š merzitje

Pamja jote e ëmbël,posi teoreme
kur te shoh përpara,sikur zgjidh probleme dashuri me shikim te pare

Ti je elegante si ekuacion
mesi yt i holle posi ypsilon detar

Supet delikate,pika infenksioni
qafa si cilinder,koka si trung koni€š


hunda si segment,posi reze drite
veshet simetrike balli si orbite

Buzet si elips,mjekra si kupole
sytë si dy vatra,vetull parabole€š

Cmi ke ndare aq bukur floket si spirale
oj tu thafte dora si me simetrale

reze rezatojne syt e tu te qeta
njeri reze alfa,tjetri reze beta

për ty psheretimat qe dalin rethore
hapen vale-vale si rathe bashkqendrore
unë e ti një thyese lidhur ne një bosht
ti numerusi sipër,unë emerusi poshte

po s'të bëra jetën diell si pranvera
cvite me janë taksur mi shumezofte zerua

çdo fjale qe të thuash do ta fus ne kllapa

dashurisë për ty mos ti shuhet vapa
dhe oh si do ritet me hapa ritmike
sot fuqi katrore mot fuqi kubike
bukuria jote bukuri limit
mi perndau mende gjer ne infinit.

me tretë formule,me shkrive te gjallë
si një copez akull ne plus njeqind shkalle

folme shpirti im,shpirt ne maximum'
se pa ty skam gjume as ne minimum!

Vlora
"Kemi brigjet plot me skafe
turist' plot nga gjithë bota
det si yni s'ka Evropa
lum si ne qe na ka Vlora detar detar murit me koke murit me koke zgerdhihet

Mirdite
Kena pula qe hane gur
kena shkrepa me ba mur
kena pisha me ba drite
lum për na qe rrim' n'Mirdite >merzitje perqeshje

Sarande
Kemi Jonin për tu lare
pranë Greqise për pazar
shtepi bosh e me verande
lum si ne për k'te Sarande detar detar

Shkodra
Kena Bunen e Liqenin
kem' Rozafen dhe humorin
kem' gjakmarrjet e shoqnine
s'ka si Shkodra për Shqipnine

Korça
Kemi fjalët, pastërtinë
nikoqire e besimtare
arsimdashes e shtegtare
Korça jonë nuk ke te share murit me koke murit me koke

Tirana
Kemi Dajtin edhe Lanen
Parlamentin,aeroportin
njerëz plot,pluhur e zhurme
o Tiron te duam shumë. lule dhe puthje fle gjume

Durresi
Kemi portin me të madh
kemi plazhe te pamate
korridorin tetë, si dhe autostrade
Durrsi i refugjatve e Teutes me varke detar detar

Gjirokastra
Kemi keshtjellen, shtepite muze
ish- udheheqsin, te madhin Kadare
konsullaten, tregtare me shumicë
Gjirokaster guri, kursen pa teprice

Fieri
Kemi fushat myzeqare
kemi Benz-a kemi pare
bejm' kanabis e duhan
Fieri ynë qe je me nam

"Hajdutet e Llaçit"
Ne mëngjes Dielli po shkelqente si
çunat e lagjes po vidhnin
Ore ore lulebore
oje ku e more pafshim pafshim

Nga shqiptarët,për shqiptarët,kushtuar shqiptareve .......

MEMEBALTA quhet toka
ku te iken befas koka
ku kam dashur meme e atë
ku na grine fajdet parate
ku ne kemi fis e fare
ku ka drite me pishtare,
ku ka diamant e ar,
po s'gjen ujë për tu lare.
MEMEDHE-kjo cope toke
qe te bën me dhimbje kokë
ku u shemben kombinate
dhe hajdutet ngrënë pallate

ku bën ligjin kontrabanda
me mafioze nëpër banda
ku disa shesin dhe dhembet
qe te ikin nga sytë kembet.
MEMELLUCE-quhet ky vend
ku ka deputete me mend
qe perleshen e bertasin
qe nuk dinë se c'fare flasin
ku ka ligje dhe rend
(për shaka, jo me gjithë mend)
ku te grijne si sallate
jo me larg se ne gjykate
ku për turp tjetri te zhvesh
e polici rri e qesh
(dhe këtë t'ua dish për nder
se ka dhe tritol nën dere...)
Këtu rroj me mall dhe shprese
te jem gjallë gjer ne mëngjes.
MEMEDHEU-është milioni
vila, benz-i, telefoni.
Është vend ku c'do gomar
ka me vlerë se një shkimtar...

Të kam aq larg i dashur

Të kam aq larg i dashur
por prap të dua!
Ti nuk lajmërohesh,
pse më ke harrua?
Cka bëra keqë që më nuk më don
apo ndoshta ke qjet tjetrën kon
qe më shumë e dashuron?
Si i harrove ato ditët së bashku?
A mund të na sjell zoti dashurin e përparshme?
Ne mendjën time të kam vetëm ty
Në zemrën time të ndjej vetëm ty
Të luteëm zemër mos më harro
dhe lajmërohu nëse ke kohë!.

Dhembja ne gjoksin tim
me rendon shum per ty
kur malli me buzeqesh,
dhe ne zemer po me rri.
Ka zen vend dhe nuk luan dot
qe me ben syrin me lot!
qe me dridhet buza e that,
shpirti digjet flake-flake.
Shum rend qenka keshtu t'jetosh!
me dhembje, mall, e dashuri
perse zemra nuk gezohet dot,
perse shpirti rrin n'vetmi.
Kur ti lexosh keto rreshta
mendo se jam afer me ty
te tregojn shkronjat e zeza!
sa me mungon mua ti ! Te dua

ete njeriu i lodhur
Të kthehesh po njeri, pa e ditur kurrë

Sa fare pak nevojë ke për këtë jetë

E të ulesh prapë në të njëjtin stol

Siç ulet zëri kur thuhet një sekret



Sërish po aty, në po atë lulishtë

Me po atë gazetë në xhep të pardesysë

Edhe po aq i zbehtë, edhe po aq i trishtë

Në po të njëjtën ditë, gjersa ajo të ngrysë



Të flakësh cigaren, pa e ditur fare

Se i ulur prapë në po të njëjtin stol

Ende po thith po atë cigare

Në të njëjtin çast, në të njëjtin rol



Prapë po në vete pa e ndjerë aspak

Çfarë ngjet viseve të tu të mishtë

Mbetur pezull përmbi litarë gjaku

Në të njëjtën jetë, në po atë lulishtë



Të kthehesh, borxh i mbledhur me zor

Me ngjarjet e me dje-të e asnjë dite

Pa e ditur kurrë sesi gjithmonë

Sërish je ai që sapo mbrriti