Vështrimi i cili dhomës



Vështrimi, i cili dhomës i futet gjer në palcë

Prej më shkul e më kthen shigjeta

Që ngulen rreth e qark sikur letra në zarf

Pa dhimbje e plagë nëpër palët e veta



Vëmendja e davaritur mbi të gjithë librat

Më derdhi mbi ngjarje të mbetura të veja

Besova kohën për shumë kohë, historinë

Libra gjeta mureve, përsa jetën se gjeja



Kureshtja që lashë në çdo hap që hodha

Më zbrazi fund e krej dhe tutje me degëdisi

Si të isha mbeturinë e gjërave që mësova

Dhe rashë për nën vete si përposh një plisi



Vetmia që shumohet përanash vetmisë

Si të ish një popull i zgjedhur por fatzi

Që bredh kuturu nëpër shkretinë time

Pa troje, pa jetë, dhe pa asnjë Moisi.

Me ty do rri pak



Me ty do rri pak por s’e kam llafin aty

Kush vete si unë me kaq zell tek njeriu

Ka harresën, hutimin mbi supe përditë

Cilin emër thërret të kthej kryet udhës?

Vetëm në një ëndërr ti më zgjon vërtetë

Me ty do rri pak, por se kam llafin aty.



Shkasi i marrisë që thellë më rri,

Ngrehur në përgjim, përditë e përnatë,

Më fal këtë orë të them lamtumirë

S’del të flas bukur, as të them gjatë

Sesi pra për mua si çark është prirë

Shkasi i marrisë që thellë më rri



Shkallët e kësaj kulle që digjet

Do shëmben e nuk do mbajnë mëtej

Zbrazma pra frymën, mishin lehtësoma,

Të jem si pupël kur të bie mbërdhe

Shkallët e kësaj kulle që digjet



Monoton e njeri, pa shpresë të përsëdytur

Lëshohem, një lëmoshë, në shkallën e parë

E ngjitem ngadalë. E ngjitem ngadalë

Pas jetës sime me këtë damkë zjarri

Që mban lidhur orët, si këto shkallë

Saturnale



Mendimet e liga të më iknin të gjitha

Si njerëzit nga ky shesh prej vapës

Të ngelet i shkretë është ideali i çdo qyteti

Endërra e fshehtë e çdo truri domosdo.

Im atë mallkon vapën, më zgjat një cigare

E më shpjegon se nuk ja del dot më;

(në fund të fundit nata nuk mund të flerë,

deti s’di not; qielli ende nuk ka fluturuar tej,

dhe nuk mund një baba dot të atërojë).



Shpik ndërkaq, një kushëri, diku larg

Që mund të na strehojë ca kohë. Nuk ka

Vetmi më të madhe sesa kur je me babanë

Dhe fillon të bëjë llogari: shtëpinë kaq

E barkën mund t’ja shesim mirë filanit

E rrjetat pasi ti arnojmë, të na i blejë

Do gjendet doemos dikush. Ndërkohë

Përshëndoshu me të gjitha dashnoret;

Atë që më shumë të pëlqen bëje të qajë

Thuaji se po shkon në Guine të Re

Të vësh para për ta martuar. Thuaji

Të presë. Thuaji se do t’i shkruash

Letra më të gjata se tërë jeta e saj,

dhe padyshim, oh, më të bukura se jeta.



Kështu foli im atë këtë pasdite të valë

Si një që di të bëjë pazar, e duke ngritur zërin

Di të ulë çmimet. Kështu, pra foli im atë.

E mjegullt është drita e vapës. Turbull

Më shfaqen tërë sendet, porsi kujtime.

Një moshë jo e imja kallet në mishin tim

Si të ish një kamë e ndryshkur, e pateh.

Ende më flet im atë këtë pasdreke të valë

Dhe zë e mbaj vesh si t’isha akoma gjallë.

Ura
Përditë pi helmin që humbe

Përditë humb helmin që më duhet

Përditë jam gjembi që shtyhem

Në thellësi të thembrës që më zë frymën

Nëpër gjithë mjegullën e hapësirës

Tani që e ndiej trupin nuk e gjej



Kur të jem nëse dua një kullë e kotë

Në bregun e kundërt të shpresës sime

Atje, si përmbi heshtjen tënde që thotë

Se fija e barit që mëton të dridhet

E bën gjithësinë të vdekshme, asaj çdo gur

Do i jetë një fytyrë e kryer përgjysmë

Dhe gjysma tjetër një flaut që fryn mbi muzg

Lëngatën e flokëve të mi që kllapiten, të ndryrë

Nën lëkurë dhe më kujtojnë se nuk dua të

Mbaj mend por nuk mund të mos jem unë

Njëfarë virtyti i dylltë më shumë i ëndërruar

Në rradhën e panumërt të sendeve të mjaftë

Që digjet siç një film, pa dritë, veç një përndezje

E murrme,

Por duke fiksuar vetëm veten a vetminë e vet

Një kavë që rrëshqet e lë shtratit që hap

pirgje, gurë të vërtetë që krijojnë brigje

Ndaj lumit që fryhet të gjumit që më shterr…

Sepse vdes në të shkuarën që është një det i thatë
Me ujë të përmbysur e të sprapsur përreth
Është fundi që është qiell e zvogëlohet mbi xham

Relievë që tërhiqen nga zbrazëtia në periferi të saj
Sublimohen në avuj që u ruajnë formën e vërtetë
Sepse vdes në të shkuarën që është një det i thatë

Dhe ngjyrat gjithpo u mbeten kontur po aq i qartë
Kur thithen dhe përzihen jashtë ajrit pajetë
Është fundi që është qiell e zvogëlohet mbi xham

Të jetë vetmia e një kali që i kullot përmbi bark
Lakore që vetëm e fillon një shpinë të nxjerrë
Sepse vdes në shkuarën që është një det i thatë

Vazhdimi i mbyllur i asaj kafshe në një kllapë
I ndarë prej vetmisë që nuk e le të shkretë
Është fundi që është qiell e zvogëlohet mbi xham

Toka mbrun zëra për fytyrën që dheu e ka fjalë
Gjymtyrë që shumohet duke u qepur dhe prerë
Sepse vdes në të shkuarën që është det i thatë
Është fundi që është qiell e zvogëlohet mbi xham.

O fshatra të ndenjur nën ajrin e fryrë
O pemë padurimi, O fruta plot pezm
Të caktosh dëshira, t’u japësh fytyrë
E ato ti latosh me të njëjtën brengë
Sikur ky të ishte më shumë se fillim
I çdo akti që nuk është vetëm shfaqje
Por dhe hapësi ku drita si tym mbrrin
Përhapet si zë, dëgjim, mëtim e ngjarje
Por gjithë kjo jashtë përfytyrimit ndodh
Kush atje banon është i panevojë
Për kulme të qashtër, gong jetik e ngulme
O fshatra të kredhur nën dheun e ngrohtë
O pemë pranimi, o fruta në dorë
Oh pamjet ftilluar nga pjesët që zhduken.


XV
Oh pamjet ftilluar nga pjesët që zhduken
Duke zhvokshur fjalë që rrallohen dhe më
Emrat e vendeve që kur kryhen, shthuren
Në flluskat e syve të mbushura me zë
Dëgjohet nata të shkrijë si mineral
I nxjerrë nga ajri që digjet prej tij
Ndriçon prej së jashtmi shikimin e rrallë
Mbi hijet e zhurmës që bie dhe nxin
Nuk je veç ajo që mbetet pas shqiptimit
Akt në një libër të shkruar që të shkruhet
Ndërsa asgjë s’ngjizet as nis prej fillimit
Ishe para tij, i njohur dhe përherë
Forma e pangjashme e fletës që s’duket
Fundi i përshkruar i fundit që ti shtjell

11 Vjecari Catist

"Chat-ist i vogël jam
operatorët frik s'i kam
10 marr ne mësime
babin peshkatar e kam
mami shet fruta perime.

Me shoket on- line
bëjm' gallat përdit
t'u u sha me fjalë
më keq se sa fëmitë.

Shoqet i kam t'mira:
ca jan' t'bukra kinge
e ca jan' shëmtira
disa shtirren t'zgjuta
dhe te fusin kunja
po un kam qen' portier
dhe nuk pys për bomba.

Rroft interneti
se na qiti m'drit
shëroi edhe gjyshin
që s'shifte ka syt.

Në shtëpine tonë
e kena bo me listë
n'orën 5 të mjesit
nizet kompjuteri shpisë.

I pari është babi
qe rri lexo lajme
po jan me figura
e me teta te zhveshme
se i pash i ditë
ke vrima e derws
dhe ai po thoshte:
"Ene këto rruspie
te lejn pa menje !"

Pastaj futet gjyshi
qe kliko ke bursa
se lek ka investu
do me i shtu me tepwr
se Sudja i pat mor ne brekt!!!
Gjyshin e kam trim
futet dhe n chat
me emrin "i bukri"
i hodhi ne tok grat.

Pastaj gjyshja vje,
futet ne dhom
i rras gjyshit shpulla
se ngeli në chat
me robt tu u zon
e na flliqi fare
ktë' mhallen ton.

Ka ora 7 mami vje me vrap
kliko te horoskopi
me pa a o' me fat
pastaj shko ke ca
faqe kot m koti
me lule e lajna,
ku shesin rroba t'vdekmish,
bizhuteri gabi
dhe receta supash
me lwkure arabi.

Masanej m'syn gjyshja,
po mu nuk me lejn,
m bojn gati shpejt
e me nisin n'shkoll.
Gjyshja shko ke lojnat,
kazinot, bixhozi
se luhen pa pare
dhe fito dollar.
U bo nja 2 vjet
qe lu pa pushu
po gjo i mu*
ajo s'ka fitu
se i bojn me hile
- me thot ajo mu.

Deri n'orn 1
n'rrojn venet me gjyshin
karrigen ngroft e majn
deri sa vje klyshi,
- kshu m'qujn ato mu.

Për 5 minuta drek haj un'
i laj durt shpejt
me uj, pa sapun
shkoj dhe puth gjyshin
dhe i them t'u ju lut
venin te ma lshoj
se kam rradhn un'.
Ai m shikon dhe thot me prti:
"H mor kopil a u ktheve ti?
'ne kaq shpejt sot
apo i le or't e funit
pr me ardh n shpi?!?"
Jo mr - i them una
- kisha 6 or
dhe mezi kam ardh
se po bie ne bor !!!
Hmm ,- thot gjyshi
dhe shkon n dritare,
kur born shikon
ai habitet fare.
Bre, bre- thot' edhe kokën tund
- dikur binte me flok
tani e hedhin kshtu me 1 cop,
po si nuk e pash fare,
po kur ra ne tok ?!?
Po kshtu është kur rri aty
ulur mbi ekran e merresh me lop !!!
- ja pret gjyshja teksa gjelln bn.

Me vrap ne karrige
shkoj e ulem un'
me miun e vogël
klikoj tek chat-i, ose atia,
si i thot' për shkurt ajo teze Xhevrija.
Dhe futem ke Dhoma Shqipria
pickoj nja 2 goca
e shkruj zhgarravina,
ngacmoj Lozonjaren se ajo lu me mu
e shtyj katunaren se ajo do pak dru
i boj filma Lolitas
se ajo m'do shum' mu
kujto se jam i mir,
20 vjeç djal' me pasuni e vetur
ne kup për tu pir.

Ene kshu me rrena
kam zon 2 dashnore:
njëra quhet Djella tjetra Salvatore.
E para është stiliste, e dyta piktore,
thon jan' simpatike
po m'duken konviktore,
m'thon se jan puntore,
sidomos me goj, qndisje e pun' dorë.
Po gjyshi m'ka thon:
femnave naze mos u boj
se t'gjitha jon t'veanta
asnji nuk o isoj !

Dhe ort kalojn'
prindrit ne shpi vijn',
mami thesin e lakrave ke dera e hedh
shtrihet ne divan
se o bo telef.
Babi vje m von
sjell 5 a 6 peshq
duket shumë i lodhur
me flokt si dreq.
E plas muhabeti, lesh politike
Fillojn' t'shamet keq
fluturojn' jastikt,
po un rri ke dhoma e myllem me cels
Kompjuterin s'e lëshoj deri nesër n'mjes!!!"

Të dashures nga një matematikan
--------------------------------------------------------------------------- -----
Ty po të drejtohem,vajzë moj syzeze
me do a sme do,kjo është hipotezeÂ

Pamja jote e ëmbël,posi teoreme
kur te shoh përpara,sikur zgjidh problemeÂ

Ti je elegante si ekuacion
mesi yt i holle posi ypsilonÂ

Supet delikate,pika infenksioni
qafa si cilinder,koka si trung koniÂ


hunda si segment,posi reze drite
veshet simetrike balli si orbiteÂ

Buzet si elips,mjekra si kupole
sytë si dy vatra,vetull paraboleÂ

Cmi ke ndare aq bukur floket si spirale
oj tu thafte dora si me simetraleÂ

reze rezatojne syt e tu te qeta
njeri reze alfa,tjetri reze betaÂ

për ty psheretimat qe dalin rethore
hapen vale-vale si rathe bashkqendroreÂ

unë e ti një thyese lidhur ne një bosht
ti numerusi sipër,unë emerusi poshteÂ

po s'të bëra jetën diell si pranvera
cvite me janë taksur mi shumezofte zeruaÂ

dashurisë për ty mos ti shuhet vapa
çdo fjale qe të thuash do ta fus ne kllapaÂ

dhe oh si do ritet me hapa ritmike
sot fuqi katrore mot fuqi kubikeÂ

bukuria jote bukuri limit
mi perndau mende gjer ne infinit.Â

me tretë formule,me shkrive te gjallë
si një copez akull ne plus njeqind shkalleÂ

folme shpirti im,shpirt ne maximum'
se pa ty skam gjume as ne minimum!Â

Vlora
"Kemi brigjet plot me skafe
turist' plot nga gjithë bota
det si yni s'ka Evropa
lum si ne qe na ka Vlora

Mirdite
Kena pula qe hane gur
kena shkrepa me ba mur
kena pisha me ba drite
lum për na qe rrim' n'Mirdite >

Sarande
Kemi Jonin për tu lare
pranë Greqise për pazar
shtepi bosh e me verande
lum si ne për k'te Sarande

Shkodra
Kena Bunen e Liqenin
kem' Rozafen dhe humorin
kem' gjakmarrjet e shoqnine
s'ka si Shkodra për Shqipnine

Korça
Kemi fjalët, pastërtinë
nikoqire e besimtare
arsimdashes e shtegtare
Korça jonë nuk ke te share

Tirana
Kemi Dajtin edhe Lanen
Parlamentin,aeroportin
njerëz plot,pluhur e zhurme
o Tiron te duam shumë.

Durresi
Kemi portin me të madh
kemi plazhe te pamate
korridorin tetë, si dhe autostrade
Durrsi i refugjatve e Teutes me varke

Gjirokastra
Kemi keshtjellen, shtepite muze
ish- udheheqsin, te madhin Kadare
konsullaten, tregtare me shumicë
Gjirokaster guri, kursen pa teprice :???

Fieri
Kemi fushat myzeqare
kemi Benz-a kemi pare
bejm' kanabis e duhan
Fieri ynë qe je me nam :'(

"Hajdutet e Llaçit"
Ne mëngjes Dielli po shkelqente si saç
çunat e lagjes po vidhnin llaç
Ore ore lulebore
çoje llaçin ku e more

Nga shqiptarët,për shqiptarët,kushtuar shqiptareve .......

MEMEBALTA quhet toka
ku te iken befas koka
ku kam dashur meme e atë
ku na grine fajdet parate
ku ne kemi fis e fare
ku ka drite me pishtare,
ku ka diamant e ar,
po s'gjen ujë për tu lare.
MEMEDHE-kjo cope toke
qe te bën me dhimbje kokë
ku u shemben kombinate
dhe hajdutet ngrënë pallate

ku bën ligjin kontrabanda
me mafioze nëpër banda
ku disa shesin dhe dhembet
qe te ikin nga sytë kembet.
MEMELLUCE-quhet ky vend
ku ka deputete me mend
qe perleshen e bertasin
qe nuk dinë se c'fare flasin
ku ka ligje dhe rend
(për shaka, jo me gjithë mend)
ku te grijne si sallate
jo me larg se ne gjykate
ku për turp tjetri te zhvesh
e polici rri e qesh
(dhe këtë t'ua dish për nder
se ka dhe tritol nën dere...)
Këtu rroj me mall dhe shprese
te jem gjallë gjer ne mëngjes.
MEMEDHEU-është milioni
vila, benz-i, telefoni.
Është vend ku c'do gomar
ka me vlerë se një shkimtar...Â